INDEX

Lever glade sommardagar

Kvar ferie sidan barneåra har gjerpenskvinna Astrid Lona Isaksen levd glade dagar på Akkerhaugen. I godt vaksen alder har ho no også skaffa seg sommarjobb. Det betyr ekstra mange sommarveker i paradis.

PARADIS: På Lonaodden, den gamle skysstasjonen på Akkerhaugen, har Gjerpenskvinna Astrid Lona Isaksen sitt paradis.

Av INGEBJØRG BØ - TA

- Det passar meg heilt perfekt, seier Astrid og smiler nøgd bak vaffelpressa. I sommar skal ho vere ekstra lenge på Akkerhaugen. Ho og to venninner syter nemleg for at besøkande til Akkerhaugen bryggje får seg ein solid kaffikopp med noko attåt. Resultatet blir nokre kroner i kassa og mange gode dagar på ein kjær plass.

PÅ SKYSSTASJONEN

Sjølv om Astrid og dei to medhjelparane hennar har fått det triveleg i kafeen på bryggja, i den såkalla «Bryggebua», er dette påskotet for å kunne bruke fleire dagar i området. For i den gamle skysstasjonen på Lonaodden er det at brikkene for alvor fell på plass. Og etter at dei siste vaflane var servert på bryggja ein sommarkveld, vart TA med på ei lita historisk vandring på staden.

Idyllisk lokalisert ved vasskanten og med 1600-tals bygningar i tunet, er det at sommarfreden senkar seg for alvor.

- Er det rart eg vil tilbake hit, undrar Astrid og ser seg om kring på det frodige uteområdet. Trass i mangel på innlagt straum og vatn, lever Astrid sommarlivets aller beste og glade dagar på Lonaodden.

- Det er nå litt av sommarkjensla og sjarmen også det da, å kunne leve litt enkelt og ta det som det kjem, seier Astrid tilfreds. For her har ho strekt sommarferiane sine så godt ho har kunna i båe retningar i mangfaldige år. Men i år fekk ho for alvor sjansen.

- Det er jo slik at klarar ein å kombinere litt arbeid og fritid, blir moglegheitene langt større, smiler skienskvinna, og føler seg solid planta på heimebane. For sjølv om ho på langt nær kjenner til alt som har skjedd på innsida og utsida av husets fire veggar, er ho utan tvil omkransa av spennande kultur og historie.

MYKJE BEVART

Den gamle skysstasjonen var frå 1700-talet eit sentralt knutepunkt på Akkerhaugen. 15 prammar låg jamt lina opp på utsida, det var skjenkerett og ein stad der folk og varer møttest. Staden ber framleis preg av det.

- Det er nok mykje ein ikkje veit, men ein del ser ein jo. Då eg overtok denne staden etter ei gammal tante av meg for nokre år tilbake, var mangt og mykje framleis godt bevart, fortel Astrid, og innrømmer at ein del av denne tanken verkeleg har fascinert henne.

- Det er ikkje stort eg har kasta sjølv. Så lite som råd, eigentleg. Difor finst her litt av kvart; klede, sko, reiskap, møblement og bilete, som skriv seg langt attende i tid, seier ho, og synest dette gjer staden ekstra staseleg og gjev han eit mystisk og historisk sus.

SPENNANDE PLASS

- Eg har stort sett tatt vare på det som er av nips og gjenstandar og brukar det rett og slett som pynt, både ute og inne. Så då føler eg liksom at skysstasjonen lever litt vidare, smiler Astrid, som innrømmer at trass i sommarferie med sommarjobb på si, likevel har nok å gjere når kveldssola seinkar seg.

- Litt både og er det klart at det er med gamle hus, og arbeidslaus blir ein aldri. Men det er mest kos. Og med sesongarbeidet i ryggen har eg enno høve til å nyte dette livet i fleire veker, smiler gjerpenskvinna, og gler seg over dei glade dagane på Lonaodden.